Αυτό το άρθρο είναι επίσης διαθέσιμο στα: English
Κατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων, υπήρξε ένας δημοκρατικός άνεμος που ξεκίνησε να φυσάει σε όλο τον κόσμο. Αρκετές χώρες ξεκίνησαν για να διαμαρτυρηθούν και έλαβαν άμεση δράση για να απαιτήσουν περισσότερη δημοκρατία. Στην Ισλανδία ο πρωθυπουργός παραιτήθηκε από το αξίωμά του, στη Βραζιλία η Κάτω Βουλή (Chamber of Deputies) ψήφισε υπέρ της παραπομπής της Προέδρου της χώρας και στο Ηνωμένο Βασίλειο έχουν γίνει εκκλήσεις για παραίτηση του πρωθυπουργού. Η παλαιά πολιτική βρίσκεται μπροστά σε ένα πιο συνδεδεμένο και πιο απαιτητικό κοινό.
Το Pirate Times έκανε εκτενή ρεπορτάζ για τα τελευταία γεγονότα στην Ισλανδία. Εν συντομία, ο πρώην πρωθυπουργός, ο Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, βρέθηκε να έχει μια μυστική υπεράκτια εταιρεία, την οποία μοιραζόταν με την σύζυγό του. Η εν λόγω εταιρεία κατείχε σημαντικές επενδύσεις στις ισλανδικές τράπεζες που χρεοκόπησαν και έπρεπε να σωθούν. Ο πρωθυπουργός ήταν ένας από τους κύριους διαπραγματευτές που εκπροσωπούσαν τους πιστωτές κατά των τραπεζών, αλλά δεν αποκάλυψε το προσωπικό και επιχειρηματικό ενδιαφέρον του για τη διαπραγμάτευση. Μετά την αποκάλυψη στα Έγγραφα του Παναμά (The Panama Papers), έγινε μια από τις μεγαλύτερες σε όγκο και διάρκεια διαδηλώσεις που έγιναν ποτέ και είχε ως αποτέλεσμα την παραίτηση του πρωθυπουργού, αφήνοντας μια σύγχυση στον απόηχο της αποχώρησής του.
Εν μέσω της πολιτικής αναταραχής στην Ισλανδία υπάρχει ένα σημείο αναφοράς μιας σταθερότητας με διάρκεια. Είναι ο Ισλανδός Πρόεδρος, Ólafur Ragnar Grímsson, ο οποίος οδηγεί τη χώρα εδώ και σχεδόν 20 χρόνια τώρα και έχει ανακοινώσει ότι θα θέσει ξανά υποψηφιότητα στις εκλογές για να παραμείνει ως ηγέτης για άλλα τέσσερα χρόνια. Μένει να δούμε αν ο πληθυσμός της Ισλανδίας θα θέλει να παραμείνει το παλιό ή αν είναι έτοιμος για κάποια αλλαγή στον προεδρικό θώκο της χώρας.
Η Dilma Rousseff, η Πρόεδρος της Βραζιλίας, μπορεί να αποπεμφθεί από τη θέση της.
Έχει κατηγορηθεί για “αλλοίωση δημόσιων λογαριασμών για να βοηθήσει τον εαυτό της να επανεκλεγεί”. Ωστόσο, η διαφθορά είναι ευρέως διαδεδομένη στη Βραζιλία. Σύμφωνα με τη Διεθνή Διαφάνεια:“Στη Βραζιλία ένα 81% των ερωτηθέντων, το 2013, θεωρεί τα πολιτικά κόμματα διεφθαρμένα ή άκρως διεφθαρμένα και οκτώ στους δέκα συμφώνησαν με τη δήλωση ότι, οι απλοί άνθρωποι μπορούν να κάνουν τη διαφορά στον αγώνα κατά της διαφθοράς.”
Οπότε, αυτός δεν είναι ο κύριος λόγος για τον οποίον την παραπέμπουν.
Σε συνδυασμό με “το χειρότερο σκάνδαλο διαφθοράς στην ιστορία της χώρας”, η Rousseff υπήρξε Πρόεδρος κατά τη διάρκεια της “μεγαλύτερης οικονομικής κρίσης στη Βραζιλία μετά τη Μεγάλη Ύφεση”. Σε μια πρόσφατη δημοσκόπηση έλαβε μόλις ένα 10% ως ποσοστό αποδοχής. Μετά τις διαμαρτυρίες κατά των σχεδιαζόμενων Ολυμπιακών Αγώνων που είναι να γίνουν στη Βραζιλία φέτος το κοινό έχει στραφεί περισσότερο στο να διαμαρτύρεται εναντίον της κυβέρνησης. Νωρίτερα αυτό το μήνα, περίπου τρία εκατομμύρια άνθρωποι βγήκαν στους δρόμους σε ολόκληρη τη χώρα σε αντι-Rousseff διαδηλώσεις, οι οποίες φέρεται να είναι μεγαλύτερες από τις διαδηλώσεις του 1984 που τότε απαιτούσαν εκλογές και το τέλος της στρατιωτικής δικτατορίας στη χώρα.
Αν η Βραζιλία είχε ένα κοινοβουλευτικού τύπου σύστημα, η Rousseff θα είχε αναγκαστεί να βγει εκτός κυβέρνησης από μια ψηφοφορία που δεν της έδωσε ψήφο εμπιστοσύνης πριν από αρκετούς μήνες. Αυτός είναι και ο λόγος που πρέπει να παραπεμφθεί. Η Κάτω Βουλή ψήφισε με συντριπτική πλειοψηφία για την παραπομπή της Rousseff. Τον Μάιο, και η Γερουσία μπορεί να ψηφίσει υπέρ της παραπομπής της και, αν αυτό συμβεί, τότε αυτή θα τεθεί σε αναστολή καθηκόντων για 180 ημέρες, καθόσον η υπόθεση της θα διερευνάται.“Για διερεύνηση με νέες, πρόωρες γενικές εκλογές στη Βραζιλία θα είναι δαπανηρές, αντιπαραγωγικές και αναποτελεσματικές (με πολλούς τρόπους) για την νεαρή μας δημοκρατία. Πρέπει, μάλλον, να αποκτήσουμε δύναμη και να οργανώσουμε δημοκρατικά μια ημερήσια διάταξη που να αντανακλά τις ανάγκες μας, μέσα στην πραγματικότητά μας, για να εδραιώσουμε τις απαραίτητες αλλαγές που η σημερινή κυβέρνηση δεν είναι σε θέση να εκτελέσει. Ως εκ τούτου, το ισλανδικό μάθημα είναι μια έγκυρη και πολύτιμη βοήθεια για να κατανοήσουμε το παρόν μας και το παρελθόν μας, καθώς και για την ανάπτυξη των μελλοντικών μας στρατηγικών. Ωστόσο, δεν πρέπει να εκληφθεί ως μια μαγική φόρμουλα που θα την αναπαράγουμε στο πλαίσιο μας, χωρίς αξιολόγηση και χωρίς μια βαθύτερη κριτική για την κατάστασή μας.”
Στο Λονδίνο, διαδηλωτές έχουν συγκεντρωθεί για να απαιτήσουν από την κυβέρνηση των Συντηρητικών να τελειώσει την λιτότητα αμέσως. Σύμφωνα με την Standard, υπήρχαν 50.000 άνθρωποι που διαδήλωναν στους δρόμους του Λονδίνου το Σάββατο. Η Independent αναφέρει ότι μπορεί να υπήρξαν μέχρι και 150.000. Αυτή η διαμαρτυρία έχει περιγραφεί ως “ίσως η μεγαλύτερη διαδήλωση που έγινε ποτέ” στο Λονδίνο.
Μετά την αποκάλυψη από τα Έγγραφα του Παναμά ενός offshore λογαριασμού που ανήκει στον πατέρα του David Cameron, υπήρξαν εκκλήσεις για την παραίτηση του. Ωστόσο, η Λαϊκή Βουλή (People’s Assembly, πολιτική οργάνωση άσκησης πίεσης) εστιάζει κυρίως σε τέσσερα αιτήματα:1. Υγεία – να σταματήσουν οι περικοπές δαπανών της κυβέρνησης και η υποτιθέμενη ιδιωτικοποίηση του NHS (του Εθνικού Συστήματος Υγείας)
2. Σπίτια – προστασία της κοινωνικής κατοικίας και να τεθούν κατάλληλοι έλεγχοι στα ενοίκια
3. Θέσεις εργασίας – να έρθει ένας καθολικός μισθός διαβίωσης και να ακυρωθεί το νομοσχέδιο Trade Union Bill
4. Εκπαίδευση – τέλος στα δίδακτρα των μαθητών και στην “εμπορευματοποίηση της εκπαίδευσης”
“Δεν λέμε ότι ο Cameron έχει καεί (toast) αλλά έχει αρχίσει να μοιάζει με μια φέτα ψωμί που έχει σκουρύνει από την έκθεση της σε θερμική ακτινοβολία”.
–
Δήλωση από το Κόμμα Πειρατών Ηνωμένου Βασιλείου (Pirate Party UK, PPUK) στο twitter
Παρόμοιο με τα προηγούμενα κινήματα, όπως και το κίνημα Indignados (Αγανακτισμένοι) στην Ισπανία και το Occupy κίνημα που ξεκίνησε στις ΗΠΑ και επεκτάθηκε σε όλο τον κόσμο, οι Γάλλοι έχουν αρχίσει ένα κίνημα διαμαρτυρίας που ονομάζεται “Nuit Debout” (το οποίο μεταφράζεται περίπου ως “στεκόμαστε όρθιοι το βράδυ”). Οι διαμαρτυρίες ξεκίνησαν όταν η κυβέρνηση παρέτεινε την “κατάσταση έκτακτης ανάγκης” (που είχε θεσπιστεί μετά τις βομβιστικές επιθέσεις στο Παρίσι) για τρεις επιπλέον μήνες. Ωστόσο, η κύρια ώθηση για την κίνηση του “Nuit Debout” ήρθε στις 31 Μαρτίου, όταν αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι σε όλη τη χώρα διαδήλωσαν κατά των μεταρρυθμίσεων της κυβέρνησης που καθιστούν πιο εύκολο για τις επιχειρήσεις να απολύσουν τους υπαλλήλους τους και που χαλαρώνουν τους αυστηρούς νόμους για την εβδομάδα των 35 ωρών εργασίας.
Οι μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης έχουν, σύμφωνα με την κυβέρνηση, σκοπό να δημιουργήσουν περισσότερες θέσεις εργασίας για τους νέους ανθρώπους και να βοηθήσουν να μειωθεί το υψηλό ποσοστό ανεργίας του 10% (26% στους νέους) που υπάρχει. Η κίνηση αυτή για να αποδυναμωθεί η προστασία των εργαζομένων δεν ήταν κάτι που οι Γάλλοι επρόκειτο να το δεχτούν αμαχητί -ειδικά αφού αυτή η κίνηση προέρχεται από μια σοσιαλιστική κυβέρνηση. Οι άνθρωποι θεώρησαν ότι αυτό ήταν μια μεγάλη προδοσία και η λαϊκή υποστήριξη για το κυβερνών κόμμα έκτοτε μειώθηκε θεαματικά, όπως δείχνουν οι πρόσφατες δημοσκοπήσεις.“Πρέπει να καταλάβετε τι είναι αυτό το κίνημα και τι θέλει. Περιλαμβάνει πολλές μικρές κινήσεις. Αυτό που τις ενώνει και είναι και ένας λόγος για την αναταραχή, είναι η κριτική τους για την ελίτ, βάση του “Εκείνοι στην κορυφή υπερασπίζουν τα δικά τους συμφέροντα, δεν μας ακούνε”. Η αίσθηση ότι δεν έχουμε εκπροσώπηση και δεν μας λαμβάνουν σοβαρά υπόψη είναι ευρέως διαδεδομένη. Επιπλέον, η πλειοψηφία των Γάλλων είναι εναντίον του Francois Hollande που κατεβαίνει ως υποψήφιος του Σοσιαλιστικού Κόμματος στις προσεχείς προεδρικές εκλογές.”
Την νύχτα μετά από τις διαμαρτυρίες στις 31 Μαρτίου ενάντια στις μεταρρυθμίσεις, κάποιοι αποφάσισαν να συγκεντρωθούν στην πλατεία Place de la République και να συνεχίσουν εκεί τις διαδηλώσεις. Από τότε, έχουν υπάρξει συναντήσεις κάθε βράδυ από μερικές εκατοντάδες έως, μερικές φορές, μερικές χιλιάδες ανθρώπων που ζητούν πολιτικές και οικονομικές αλλαγές. Οι μεταρρυθμίσεις που η κυβέρνηση πρότεινε για να βοηθήσει στη μείωση της ανεργίας των νέων έχουν αποτύχει, οδηγώντας σε μεγάλες διαδηλώσεις που αποτελούνται κυρίως από τους νέους, αλλά εκτείνονται και σε όλα τα τμήματα της κοινωνίας.
“Χάρη στους εμπνευστές του ‘Nuit Debout’, το πλαίσιο είναι έτοιμο. Η διαβουλευτική δημοκρατία (deliberative democracy) είναι στην πραγματικότητα η καλύτερη διαδικασία για να συναφθεί ένα μανιφέστο, χωρίς να αποκλείονται διαδηλωτές. […] Δεν είναι ούτε περισσότερο ούτε λιγότερο, από έναν αγώνα δρόμου ενάντια στο χρόνο. Πριν να είναι πολύ αργά, ας σπεύσουμε να δώσουμε περιεχόμενο σε όλο αυτό.”
–
Δήλωση από το Κόμμα Πειρατών Γαλλίας (Parti pirate, PPFR)
Στις ΗΠΑ υπήρξαν διαδηλώσεις για την καταγγελία του πακτωλού των χρημάτων που ρέουν στην πολιτική. Υπάρχει μια ποικιλία από “νόμιμους” τρόπους για να δωροδοκηθεί ένας πολιτικός, συμπεριλαμβανομένων και των σούπερ PACs (ένα σούπερ PAC είναι μια σύγχρονη φυλή μιας επιτροπής πολιτικής δράσης που έχει τη δυνατότητα να μαζεύει και να ξοδεύει απεριόριστα ποσά από χρήματα, από επιχειρήσεις, από συνδικάτα, από άτομα και ενώσεις για να επηρεάσει την έκβαση των πολιτειακών και των ομοσπονδιακών εκλογών), τις προσοδοφόρες προσφορές θέσεων εργασίας έως και των συνεισφορών στις εκστρατείες. Οι διαδηλωτές αυτοπροσδιορίζονται ως “Democracy Spring” (Άνοιξη της Δημοκρατίας).
Η προσπάθεια του Democracy Spring ξεκίνησε στη Φιλαδέλφεια με αρκετές χιλιάδες ανθρώπων να ξεκινούν μια πορεία 225 χιλιομέτρων με τα πόδια προς την Ουάσιγκτον για να “απαιτήσουν από το Κογκρέσο να αναλάβει άμεση δράση για τον τερματισμό της διαφθοράς με τον πακτωλό των χρημάτων στην πολιτική και να διασφαλίσει τις ελεύθερες και δίκαιες εκλογές στις οποίες κάθε Αμερικανός θα έχει μια ισότιμη φωνή”.Συνολικά περίπου 1.000 άτομα συνελήφθησαν για διαμαρτυρία την περασμένη εβδομάδα. Ο Larry Lessig (professor στο Harvard Law School και πρώην Democratic presidential candidate) ήταν ένας από τους συλληφθέντες -μια νέα εμπειρία για αυτόν τον καθηγητή της νομικής. Οι συνιδρυτές του Ben & Jerry, του διάσημου εμπορικού σήματος παγωτού, συνελήφθησαν επίσης, ενώ διαμαρτύρονται για τα χρήματα που ρέουν στην πολιτική.
Μετάφραση: Σίμος Δαλκυριάδης
Featured image: Modified from CC-BY-NC, Charlotte Gonzalez
The English “pirate” is derived from the Greek word “πειρατής” (peiratēs) and this in turn from the verb “πειράομαι” (peiráomai), “I attempt”, which is a derivative of the noun “πείρα” (peîra), “experience”. Coming from the depths of the centuries, the word “pirate” took on another dimension in our days. The ruling classes saw pirates as rebels and hated them. Rebels without a state, they were not submissive to any law, except from the laws they instituted themselves, improvising together. This is the feeling of a Pirate: when something doesn’t work, you have to attempt to bring a new concept. Sometimes it goes beyond a certain point and perhaps exceeds certain limits, because it is an expression of challenge; the challenge to change the system. I’m a member of the Board (and former chairman) of Pirate Party of Greece, also a member of press team of PPGR, former journalist, now a free lancer. I’m in the team of Pirate Times from the start, I joined voluntarily and consciously because I am interested to meet pirates from around the world, to exchange views and spread the pirate spirit.
Αυτό το άρθρο είναι επίσης διαθέσιμο στα: EnglishΚατά τη διάρκεια των τελευταίων εβδομάδων, υπήρξε ένας δημοκρατικός άνεμος που ξεκίνησε να φυσάει σε όλο τον κόσμο. Αρκετές χώρες ξεκίνησαν για να…
Recent Comments